पूर्वीचौकी गाउँपालिका वडा नं. ७ टेटाडा निवासी देउसिं लोहारको परिवार लामो समयदेखि अभाव र संघर्षबीच जीवन बिताइरहेको छ। साहुको खलो थापेर छ जनाको परिवार धान्दै आएका लोहारको दैनिक जीवन सहज छैन। बिहान बेलुकाको छाक टार्नै कठिन हुने अवस्था, बालबालिकाको शिक्षा र स्वास्थ्य जस्ता आधारभूत आवश्यकता पूरा गर्न झन् चुनौतीपूर्ण बन्दै गएको छ। गाउँकै एक कुनामा रहेको उनको घरले गरिबीको वास्तविक चित्र देखाउँछ। सीमित स्रोत, अनिश्चित आम्दानी र बढ्दो आवश्यकता—यी सबैले परिवारलाई दिनप्रतिदिन थप समस्यातर्फ धकेलिरहेका छन्। यस्तै दयनीय अवस्था सामुदायिक रेडियो स्मार्ट एफ.एम.ले आफ्नो आधिकारिक फेसबुक पेजमार्फत सार्वजनिक गरेपछि भने यो परिवारको कथा बाहिरिएको हो। समाजका केही सहयोगी हातहरू त्यसपछि उनीहरूतर्फ आकर्षित भएका छन्। शनिबार सुजंग अस्पताल राजपुर डोटी र सुजंग बोर्डिङ्ग स्कुल राजपुर डोटीका प्रतिनिधिहरू घरमै पुगेर केही राहत सामग्री प्रदान गरे। यद्यपि, उनीहरूको जीवनमा देखिएको समस्या केवल केही सहयोगले मात्र समाधान हुने खालको छैन। देउसिं लोहारको परिवारको कथा एउटा उदाहरण मात्र हो, जहाँ अझै पनि गाउँघरमा यस्ता धेरै परिवारहरू अभाव, बेरोजगारी र आधारभूत सेवाबाट वञ्चित भएर बाँचिरहेका छन्। स्थानीय स्तरमा यस्ता समस्याहरू पहिचान गरी दीर्घकालीन समाधानका उपायहरू खोज्नु आवश्यक देखिन्छ। सहयोगले क्षणिक राहत दिन सक्छ, तर स्थायी समाधानका लागि राज्य र समाज दुवैको समन्वित प्रयास अपरिहार्य छ। यस्ता परिवारलाई आत्मनिर्भर बनाउने योजना, शिक्षा र स्वास्थ्यमा सहज पहुँच, र रोजगारीका अवसर सिर्जना गर्ने कार्यहरू अबको प्राथमिकता बन्नु जरुरी छ। देउसिं लोहारको परिवारले भोगिरहेको पीडा केवल एउटा परिवारको कथा होइन, ग्रामीण भेगमा लुकेर रहेका थुप्रै यथार्थहरूको प्रतिनिधि कथा हो—जहाँ सानो सहयोगले आशा जगाउँछ, तर दीगो परिवर्तनका लागि अझ धेरै प्रयास आवश्यक छ।
